Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм.
Аллоҳ таолога битмас-туганмас ҳамду санолар бўлсин.
Пайғамбаримизга мукаммал ва батамом салавоту дурудлар бўлсин.

Бир аъробий ўғли ёлғон гапираётганини эшитиб, унга: “Эй болажоним, ёлғончи киши Раббисининг азобига дучор бўлади. Кейинчалик рост сўзни айтса ҳам тасдиқланмайди, яхшиликни ирода қилса ҳам унга эришмайди. Ростлиги исботланган сўз бошқа одамнинг сўзи дейилади. Бошқаларнинг ёлғон сўзи эса, унинг сўзи дейилади”, деди.

Баъзи инсонлар ҳазил қилганда ёлғон сўзга бепарво бўлади. Унинг фикрича, ўйин-кулгу борасида ёлғон нарсани хабар қилиш ёки уни тўқишда зарар йўқ. Лекин қалбга роҳат беришни мубоҳ қилган Ислом дини бу мақсадга эришишда фақат ростгўйлик чегарасида бўлишни талаб қилади.

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам айтдилар: “Инсонларни кулдириш учун ёлғон сўзни гапирадиган кишига вайл бўлсин, вайл бўлсин, вайл бўлсин!”

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам яна шундай дедилар: “Банда ҳазил ишларда ҳам ёлғонни ва тўғри бўлса ҳам тортишувни тарк қилмагунига қадар иймони мукаммал бўлмайди”.

Доктор Ҳассон Шамсийнинг  "Бахт улашинг" китобидан

Раҳматуллоҳ Махсумхонов  таржимаси