Эгам! Ёлғиз Сенга қулман,

Шукр, мақбул қул бўлолсам,

Очилтирсанг – хандон гулман,

Шукр, манзур гул бўлолсам,

Сен бор қилсанг, бор бўлурман,

Саркаш эрсам, хор бўлурман,

Шукр, бўйин сунган гулман,

Қачон сўлдирсанг, сўлурман.

Маъюс турганда кул, десанг,

Кулганимга ул дам шукр,

Дард бериб, қилсанг ҳолим танг,

Чексам ранжу алам, шукр,

Оқизсанг кўздан ёш, шукр,

Хаста қалбнинг давоси бу,

Тегса бошимга тош шукр,

Саждасиз бош жазоси бу.

Шукр олган ҳар нафасга,

Бўлмайин Қиёмат қойим,

Булбулдек кирмай қафасга,

Шукр, кенг маконда жойим.

Шукр шомдан етсам тонгга,

Тинч, хотиржам ўтган онга,

Осий ул кас – шукр қилмас,

Қатра сувга, бурда нонга.

Йўққа бор кўз ила боққил,

Ознинг шукрини кўпроқ қил.

Кўпнинг ҳисобин идрок қил,

Тақво қил, ҳалқуминг пок қил.

Шокир азиз, ризқ-рўзи пур,

Хорликка маҳкум ношукур.

На нонхўр у, дегил нонкўр,

Дилида на нур, на шуур.

Шукр, гар нотавонингман,

Лутф этсанг, навжанонингмаг,

Ор этмам, ёмон десалар,

Шукр, Сенинг ёмонингман.

Шукр лафз-ла бўлмас адо,

Амални қилур тақозо.

Амрин қил, наҳйидан тийил,

Раббинг сендан бўлгай ризо.