Изтироб

0 906

Изтироб

Одам одам кўзини ўйса,

Ҳамиятсиз яшамоқ душвор.

Ота-бола бир-биридан тўйса,

Иймонни бўғма, қўйиб юбор.

Ҳаромлардан қочмаса инсон,

Мол-дунёнинг кетидан қувса.

Гуноҳдан қийналмаса виждон,

Бахт наҳотки бойликда бўлса?!

Дастурхон-чи неъматга тўла,

Кимда аза, бизда қаҳқаҳа.

Ҳидоят-чун қиламан нола,

Биз ҳам энди мусулмонмиз-а!

Нафсингни тақво-ла азобла,

Ўлдир гуноҳни савоб билан.

Ҳаққа эгил, юрма гуноҳ-ла,

Робдан энди ҳидоят тилан.

Иймон ила кўнгил хотиржам,

Энди бу тил-дил “Аллоҳ!” десин.

Иймон ила ҳасад бўлмас жам,

Ҳақсиз урса юрак, ит есин!

Фарҳодбек Жўраев

 

Баҳам кўринг

Leave A Reply