«Эрурсиз барча оламларга раҳмат, ё Расулуллоҳ!» танловига келган 4- мақола

0 110

Энг гўзал хулқ эгаси

Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм

Расули Акрам алайҳиссалом ўта шижоатли, ҳам тавозели, ростгўй, ҳаёда борасида ҳатто бокира қизлардан кўра ҳаёлироқ эдилар.
Ҳадяни қабул қилар, ҳадя бергувчига у зот ҳам ҳадя берардилар.
Садақани қабул қилмас – емасдилар.
Ғазаблансалар, ўз ҳавои нафслари учун эмас, фақат Аллоҳ учунгина ғазабланардилар.
Топганларини ер, ҳозирланган нарсани қайтармас, ҳозир бўлмаган нарсага эса такаллуф қилмасдилар.
Ёнбошлаб ёки хонтахта устида емасдилар.
Гоҳида икки-уч ой уйларида қозон қайнамас, хурмо ва сув билан кифояланар эдилар.
Мискин, фақир кишилар билан бирга ўтирар, бемор кишиларни зиёрат қилар ва жаноза, дафн маросимларида иштирок этардилар.
Ҳазил-мутойиба ҳам килар, лекин ҳазиллари рост сўзлар билан бўларди. Кулардилар, лекин қаҳ-қаҳа отиб эмас, кулгулари табассум эди.
(Уйда) аҳли-байтларининг меҳнати (хизмати)да бўлардилар.
У зот соллаллоҳу алайҳи ва саллам бутун инсониятга энг гўзал хулқни ўз сийратлари орқали кўрсатиб, ўргатиб, ибрат бўлиб кетдилар…

Умму Маория

 

 

 

 

Баҳам кўринг

Leave A Reply