Дунёйи фоний

0 776

Юмшатиб кўнгил тошини, эшитдим ул буюк Қуръон,

Қулига келди Ҳақдин иноят, келди бул азим Фурқон.

Дариғо, дунёйи фоний, зарингни бехатар билдим,

 Дилимни боғладим санга, ўлимдан бехабар бўлдим.

Лаъин айтган жаҳолатга эдим ҳар сония тайёр,

Кўзимга жилвалар қилган туман бир лаҳзалик айёр.

Дариғо, дунёи фоний, зарингни бехатар билдим,

Дилимни боғладим санга, ўлимдан бехабар бўлдим.

Бу дунё фитнаси бисёр, саноқ етмас адоғи йўқ,

Эсинг йиғ, бандаи мўмин, борар манзил бўлмасин чоҳ.

Дариғо, дунёйи фоний, зарингни бесамар билдим,

Дилимни боғладим санга ўлимдан бехабар бўлдим.

Эй Умида! Чиқмағил бу саройдин бўлиб хуш,

Ул ҳидоят шоҳининг муҳаббат майидин қил хаб.

У. Обрў

Баҳам кўринг

Comments are closed.