Меҳмонмиз

0 715

МЕҲМОНМИЗ

Карвонсарой янглиғ бу давру дунё,

Уч кун қолиб, сўнгра кетар меҳмонмиз.

Қўлингдан келса гар, савоблар ишла,

Ҳар лаҳза ғанимат, кўчар меҳмонмиз.

Сабру қаноатда дарвешлардек бўл,

Кибру ҳаволарда айлама парвоз.

Тилингда бол тут-у, қўлларингда гул,

Шояд, муродига етар меҳмонмиз.

Эзгулик йўлида изласам чора,

Эй ғаним, кўксимни айлама пора.

Оқни қора дебон, қорани оқ деб,

Дам урма, жавобин берар меҳмонмиз.

Ғафлат уйқусидан кўзларингни оч,

Фужур саҳросида кезинма сарсон.

Ҳасад оловидан қалбингни қутқар,

Фано водийсини қучар меҳмонмиз.

Қўрқув билмай кулиб, гуноҳлар ишлаб,

Минг дилни минг бир фисқ ўтига ташлаб.

Кимга озор бериб, кўнглини ғашлаб,

Охир йиғлаб Сирот кечар меҳмонмиз.

Қандай яшамоқни қушлардан ўрган,

Самоларда сано айтар: «Меҳмонмиз!»

Нафс учун бунчалар жидду жаҳд этма,

Гул гулга, ўт ўтга етар, меҳмонмиз.

Унутма, нур нурга қовушар, албат,

Қаро зулматлардан туғилар бир тонг.

Бугунми-эртами, ҳеч кимса билмас,

Абад манзилига кетар меҳмонмиз.

Гулбаҳор АБДУЛЛОҲ

 

 

 

Баҳам кўринг

Leave A Reply